FAV10 APARTMANI
YENİ BÖLÜM
JENERİK
5.BÖLÜM
"Şimdi Bizim Oyunumuz Başlasın"
Polislerin ayak sesleri merdiven boşluğunda kaybolur.YENİ BÖLÜM
JENERİK
"Şimdi Bizim Oyunumuz Başlasın"
Kapı kapanır.
Sessizlik, apartmanın içine ağır bir battaniye gibi serilir.
Zeyno, yere düşen kâğıdı avucunun içinde sıkar.
Kâğıt artık bir not değil, bir yük gibidir.
Mutfağın ışığı sarıdır.
Soğuk ama samimi.
Tezgâhın kenarında durur, notu açar.
Gözleri satırları bir kez okur.
Sonra bir kez daha.
Yüzünde ne şaşkınlık vardır ne korku.
Sadece anlama.
Fısıltıyla
Zeyno: “Demek buydu…”
Arkasından bir ses.
Angelica: Ne oldu ilgisini çektin mi?”
Zeyno irkilmez.Sanki geleceğini biliyormuş gibi.
Zeyno: “Kurt kapana düştü.”
Angelica yaklaşır.
The_Erinch kapının eşiğinde belirir.
Işığın karanlıkla kesiştiği yerde durur.
The_Erinch: “Notu fark etti mi?”
Zeyno: “Evet.”(durur) “Bakışı değişti.”
Angelica derin bir nefes alır.
Angelica: “O zaman oltayı yuttu.”
The_Erinch başını sallar.
The_Erinch:“Hayır…Oltayı değil.İpi.”
FLASHBACK
2 SAAT ÖNCE
Oda küçük ama düzenlidir.
Perdeler kapalı.
Işık tek bir lambadan gelir; gölgeler duvarlara büyüyerek vurur.
Masada Angelica, Zeyno, The_Erinch, Gerekli24, Rüzgargülü ve Dosi vardır.
Sessizliği The_Erinch bozar.
The_Erinch:“Demek her şey Damien yaptı. Ama yine de tek onun yapabileceği bir iş değil.Damien yalnız değil.”
Kimse şaşırmaz.
Zeyno’nun bakışı sabittir.
Zeyno:“Zaten yalnız olsaydı bu kadar rahat hareket edemezdi.”
Angelica masaya doğru bir adım atar.
Angelica:“Birini suçlu göstermek kolaydır.Zor olan, suçsuz gibi davrananı yakalamak.”
Dosi kollarını bağlar.
Dosi:“O zaman Damien’i değil…”
(duraksar)“Damien’i gösteren kişiyi arıyoruz.”
Rüzgargülü başını sallar.
Rüzgargülü:“Ve o kişi ortaya çıkmak istemez.”
Bir anlık sessizlik.
Gerekli24 konuşur.
Sesi sakindir ama içinde karar vardır.
Gerekli24: “O zaman beni öne sürün.”
Angelica döner.
Angelica: Ama bunu nasıl yapacağız.Gerçekler için bunu yapmaya değer mi?”
Gerekli24 gözünü kaçırmaz.
Gerekli24:“Gerçek bazen ancak birini kaybedince görünür.”
The_Erinch derin bir nefes alır.
The_Erinch:“Damien’e yaklaşacağız.”
“Onu rahatlatacağız.O kazandığını sanacak.”
Zeyno ekler:
Zeyno:“İnsanlar en çok kazandığını sandığında hata yapar.”
Dosi masaya eğilir.
Dosi:“Peki herkes bu planı bilmeli mi?”
Angelica başını sallar.
Angelica:“Hayır.Ne kadar az kişi bilirse…oyun o kadar gerçek olur.”
Rüzgargülü hafifçe gülümser.
Rüzgargülü:“Gerçek gibi görünen yalanlar,
en tehlikelileridir.”
The_Erinch masaya bir kâğıt bırakır.
Üzerinde birkaç kelime vardır.
The_Erinch:“Not bilerek düşürülecek.”
“Damien’in gözüne sokulacak ki o kişiyle yeniden iletişime geçsinler ve kağıtta ne yazdığını bulmaya çalışsınlar.”
Zeyno kâğıda bakar.
Gerekli24 son kez konuşur.
Gerekli24:“Beni götürdüklerinde…geri dönmeyeceğimi düşünsünler.”
Rüzgargülü:"Polisleri ben hallederim bir arkadaşım konservatuvar okuyor?
Angelica Gerekli24'e bakar.
Angelica:“Dönüş her zaman aynı kapıdan olmaz.”
Işık hafifçe titrer.
Sahne kararır.
ŞİMDİ – SALON
Salon ağırdır.
Sanki az önce biri bağırmış da ses hâlâ duvarlara sinmiştir.
Koltukların arasında boşluklar vardır.
Kimse kimseye tam yaklaşamaz.
Alemdar ayakta durur.
Ellerini nereye koyacağını bilemez.
Alemdar :“Gerekli24…”(durur)“Bunu nasıl yaptı. Ona çok güveniyordum”
Dosi başını eğer.
Dosi:“Demek kandırmış.”
Hollydemon derin bir nefes alır.
Hollydemon: “Yanlış yaptıysa bile...Keşke bir kere sorsaydık neden diye?”
Serhat koltukta geriye yaslanmıştır.
Serhat:"Bak sessizde korkun derler neler yapmış."
Damien salonun ortasında durur.
Ne konuşur ne oturur.
Sanki birazdan çağrılacakmış gibi bekler.
İşte tam bu sırada—
Angelica öne çıkar.
Ardından Zeyno.
The_Erinch.
Dosi.
Ve biraz geriden Rüzgargülü.
Adımları ölçülüdür.
Bu bir teselli yürüyüşü değil, kontrollü bir yakınlaşmadır.
Damien başını kaldırır.
Damien:“Bana böyle bakmayın.Ben de şaşkınım.”
Angelica yumuşak bir sesle konuşur.
Angelica:“Kimse seni suçlamıyor.”
Bu cümle dikkat çekicidir.
Çünkü salondaki çoğu insan zaten suçlamıyordur.
Dosi ekler:
Dosi:“Herkes yoruldu.Biraz yalnız kalmak istersen—”
Damien başını sallar.
Damien:“Olur malum yoruldum…”
The_Erinch Damien’in yüzüne dikkatle bakar.
The_Erinch:“Sen dinlen.Zeyno, Angelica, Dosi gelin biz yemek hazırlayalım.
Damien:“Keşke böyle olmasaydı.Çok üzülüyorum Gerekli24'ün gittiğine”
Bu cümle salonda yankılanır.
Gerçektir mi, rol müdür; kimse emin olamaz.
Royal Highness konuşur.
Royal Highness:“Bazen birinin gitmesi…Geride kalanları daha çok bağlar.”
Serhat başını kaldırır.
Serhat:“Ya da daha çok dağıtır.”
---
12.Adam buzdolabını açar.
Xdragx arkasındadır.
12. Adam:“Bir adam gitti, suç kaldı.”
Xdragx:“Yemek de kaldı.”
12.Adam döner.
12. Adam:“Bu ortamda nasıl yiyorsun?”
Xdragx:“Stresliyken yerim.Suçluyken de.”
Serhat yavaşça onlara yaklaşır.
Serhat:“Ay... Ne yapalım aç mı kalalım tabiki yiyecez”
Dosi: " Tabiki yiyin ama biraz kendi yaptığınız yemekleri yeseniz hep biz yapalım siz yiyin, diyorum Angelica'ya alıştırma bunları kalksınlar kendileride yapsınlar ama beni dinleyen kim?"
Angelica:" Ya karışmayın benim kuzularıma ben onlara yaparım hep."
Çokiyitvci: "Canım ablamız..."
Royal Highness:" Sağol ya abla biz kurtulalım derken sen daha da alıştırıyorsun"
Hep birlikte gülerler kimi sıkıntılı kimi içten ama biraz da olsa yaşananları unutmuşlardır.
---
GECE – APARTMAN KORİDORU
Damien yürür.
Arkasından biri gelir.
Ayak sesleri tanıdıktır.
Damien:“Sabahtandır senle konuşmayı bekliyorum.”
Ses sakin gelir.
Ses:“Merak etme.Her şey yolunda işte..”
Damien durur.
Fısıltıyla Damien:“Her şey karıştı. Tam da benim olduğum ortaya çıkıyordu. Söyle peki bu ne zamana kadar devam edecek. Arka Sokakların yapımcısıyla konuşacaksın değil mi beni senaristliğe alacak.”
Ses: “Daha değil. Sen istediklerimi tam anlamıyla yap olacak.”
Bu konuşmayı koridorun başından biri görür.
Rüzgargülü.
Saklanmaz.
Ama nefesini tutar.
Damien konuşur.
Damien:“Ben artık bu oyuna devam etmek istemiyorum. Sonuçta onlar benimde arkadaşlarım.”
Ses: “Yakında bitecek.”
Rüzgargülü’nün yüzü değişir.
Artık emindir:
Bu bir tesadüf değildir.
Damien başını sallar.
Damien:“Simdi biri görmeden. Evime çıkayım."
Ses: “Hiçbir şey olmaz. Kimse benden şüphelenmez”
Rüzgargülü geri çekilir.
Kalbi hızlanır.
Rüzgargülü (fısıltıyla): “Hayır…”
Rüzgargülü aceleyle merdivenlere yönelir.
Aşağıdan salonun ışıkları görünür.
Rüzgargülü: “Bunu söylemem lazım…”
Ayağı bir basamağa takılır.
Tutunmaya çalışır.
Ama korkuluk—
BOŞLUK.
Düşüş sesi serttir.
Metal yankılanır.
Biri bağırır.
Angelica (uzaktan): “RÜZGARGÜLÜ!”
Ayak sesleri koşar.
Salon karışır.
Rüzgargülü merdivenin ortasında yatmaktadır.
Gözleri açıktır ama bakışı dalgındır.
Zeyno yanına çöker.
Zeyno: “Beni duyuyor musun?”
Rüzgargülü dudaklarını oynatır.
Zorlanarak Rüzgargülü:
“Damien…”(durur)“Yalnız değildi…”
Gözleri kapanır.
Sessizlik.
Kamera yukarı çıkar.
Merdiven boşluğu…
karanlık…
ve yarım kalan bir gerçek.
5. BÖLÜM SONU
FAV10 APARTMANI YENİ BÖLÜM PAZARTESİ 20.00
@The_Erinch @Angelica @Dosi @Bully @emreemreu @RüzgarGülü @Royal_Highness @Damien Duff @12.Adam @xdragxx @Gerekli24 @serhatt @bazinga @HollyDemon ☾☆ @Alemdar @Aserat @cokiyitvci @Zeyno @Mr.At @Yakamoz-Asi @xemrexxx ve diğer arkadaşlar.
