- Katılım
- 15 Şubat 2011
- Mesajlar
- 55,431
- Reaksiyon puanı
- 2,356
- Puanı
- 810
Gerçeğin Peşinde Koşmak
YAYIN TARIHI: 19 Ağustos 2011
17.Bölüm
YAYIN TARIHI: 19 Ağustos 2011
17.Bölüm
SAHNE 1: NAZAN – EV
Nazan, Cansu, Kumru, Aykut ve Selda oturmaktadir.
NAZAN: Bu lekeyi temizlemek yine bana düsüyor. Ne yapayim, anneyim. Ama bu sefer kendi basima halledecegim güce sahip degilim. Yardiminizi istiyorum. Bankaya para ödemek için ya evi satacagim ya da teminat gösterip kredi alacagim. Evi satmama izin verirmisiniz çocuklar?
CANSU: Ne demek annecigim.
KUMRU: Bize sorma bile.
CANSU: Senin için en uygun neyse onu yap anne.
AYKUT: Simdi satmaya kalkarsan az fiyata gider ev Nazan.
NAZAN: Biliyorum, borcu öderiz ama biz ne yapariz sonra? Açikta kaliriz. Bu durumda kredi almak en iyisi. Ama benim maaisim belli, ödeyemezsek yine ev gidecek elimizden.
CANSU: Öderiz anne. Ben zaten çalismaya baslayacagim.
KUMRU: Ben tam gün bir is bulurum.
NAZAN: Okulun var senin kizim.
KUMRU: Kaydimi dondururum birsüre. Ya da sadece sinavlara girerim. Bir yolunu bulurum iste.
AYKUT: Ben de sana elimden geldigi kadariyla yardim ederim Nazan. Her türlü yardimi yapmaya hazirim.
SELDA: Sen de bana dikiste yardim edersin Nazan. Çok kazanmaz belki ama yinede katki olabilir.
CANSU: Biz yanindayiz annecigim.
NAZAN: Tesekkür ederim.
CANSU: Bi zahmet Gökçe abla da bir ise girer artik.
SAHNE 2: DERYA – EV
Derya, Derya’nin annesi (Nükhet) ve Cansu konusmaktadir.
NÜKHET: Ya yok Cansu, yapmaz Bora. Bu iste bir yanlislik var , çikacak bak göreceksiniz.
CANSU: Hepimizin duymak istedigi buydu. Biri çikip bir yanlislik oldu deseydi keske.
NÜKHET: Vah vah vah.. Yani ölecegim aklima gelirdi bu hiç aklima gelmezdi. Anladim zaten birseyler oldugunu ama ne bileyim, Derya’da birsey söylemeyince kurcalamadim. Var bir tatsizlik dedim geçtim. Hay allah, hay allah.
DERYA: Ben de detayli bilmiyordum anne. Seninle beraber ögrendim.
CANSU: Yoksa yabancilarimiz degilsiniz, sizden saklayacak halimiz yok.
NÜKHET: Ah biliyorum canim biliyorum. Ah, annen ne haldedir simdi kim bilir. Ne bitmez çilesi varmis yarabbi.
DERYA: Iyimisin Cansu?
NÜKHET: Piril piril çocuk ne hale geldi görüyormusun? Nasil uydu seytana. Onun basini kim yaktigi belli ama.
SAHNE 3: NAZAN – EV
Nazan, Cansu, Kumru ve Gökçe aksami yemegini yiyorlar.
NAZAN: Kumru hadi çagir Gökçe’yi.
KUMRU: Hadi, yemek hazir Gökçe abla.
GÖKÇE: Iyi tamam geliyorum.
Gökçe sofraya gelmistir.
NAZAN: Bugün doktora gittin mi kizim?
GÖKÇE: Evet gittim.
NAZAN: Peki ne dedi doktor?
GÖKÇE: Hamilemisim.
CANSU: Hamilemisin gerçekten?
GÖKÇE: Evet.
NAZAN: Tebrik ederim kizim. Çok sevindim.
GÖKÇE: Ben sevinemiyorum maalesef. Hayatimin belki de en güzel olayina sevinemiyorum.
NAZAN: Ah Bora ah. Simdi burada olsa, bebegi olucagini ögrense.
Gökçe aglayarak odasina gider.
CANSU: Aglama artik. Birsey istermisin? Süt felan?
GÖKÇE: Bu bebegi dogurup dogurmayacagimi daha henüz karar veremedim.
CANSU: Aldiracakmisin?
GÖKÇE: Abin istemiyordu ki zaten.
CANSU: Abimin birsey söylemeye hakki yok artik.
GÖKÇE: Ortada da yok. Ne yapacagimi bilmiyorum Cansu. Hiç bu kadar çaresiz hissetmemistim kendimi.
1 gün sonra ..
SAHNE 4: NAZAN VE GÖKÇE - SAHIL
Nazan bir arkadasinin ölü haberini almistir ve sahilde oturmaktadir. Gökçe’de sahilde yürümektedir. Birbirlerini görerler.
GÖKÇE: Nazan anne ne oldu size?
NAZAN: Bir arkadasimin ölü haberini aldim.
GÖKÇE: Öyle mi, basiniz sagolsun. Hadi gelin eve gidelim.
SAHNE 5: CANSU – EV
Cansu, Derya, Kumru ve Nükhet oturmaktadirlar.
DERYA: Hadi annecigim, biz kalkalim artik.
NÜKHET: Tamam, hadi bakalim
Kapi çalir.. Cansu kapiyi açar. Kapiyi çalan polislerdir.
Nükhet, Kumru ve Derya’da gelirler.
POLIS: Iyi günler.
CANSU: Iyi günler.
POLIS: Bora Elciya’nin nesi oluyorsunuz?
CANSU: Kardesiyim. N’oldu bir haber mi var?
POLIS: Hakkinda sikayet var, bizimle emniyete gelecek.
CANSU: Abim yok evde memur bey. 2 gündür eve gelmiyor.
POLIS: Göründügü yerde tutuklanacak.
Derya’nin telefonu çalar.. Derya’yi arayan Bora’dir.
POLIS: Içeriye girebilirmiyiz? Arama emrimiz var.
NÜKHET: Kizim açsana telefonunu.
Derya disariya gider ve Bora ile telefonda konusur.
DERYA: Bora, dinle beni. Eve polisler geldi Bora. Polisler seni ariyor.
O anda Nazan ve Gökçe gelirler.
Hangisi daha aci verdi Gökçe’ye ... Polisin, Bora’nin arimasi mi? Derya’nin, Bora’nin yerini bilmesi mi? Gökçe artik tek basina oldugunu biliyordu!
17.Bölümün Sonu
