17.08.1999 03:02

[The_Erinch]

16 Ağustos 1999 Pazartesi gününü 17 Ağustos 1999 Salı gününe bağlayan gece saat 03.02'de, Kocaeli'nin Gölcük ilçesinde 7.4 şiddetinde deprem meydana geldi. 45 saniye süren deprem, Marmara Bölgesi'nin birçok kentinde ağır hasarlara neden oldu.

Resmi raporlara göre 17 bin 480 kişi hayatını kaybetti, 23 bin 781 kişi yaralandı, 505 kişi sakat kaldı. 285 bin 211 konut, 42 bin 902 iş yeri hasar gördü.

Kocaeli'de 9 bin 477, Sakarya'da 3 bin 891, Yalova'da 2 bin 504, İstanbul'da 981, Bolu'da 270, Bursa'da 268, Eskişehir'de 86 ve Zonguldak il sınırı içinde de 3 kişi olmak üzere toplam 17 bin 480 kişinin can verdiği büyük felakette yüz binin üzerinde insan da evsiz kalmış, yaklaşık 24 bin kişi yaralanırken, birçok kişi de sakat kalmıştı.

Bu felaketin 21.Yılı; ALLAH umarım bu şekilde bir depremi göstermez birdaha; Tekrardan bu felakette yaşamını yitirenleri rahmetle anıyoruz.
Ne unuturum...Ne de Unuttururum..
Çünkü Ben İzmitliyim...

 

[The_Erinch]

İzmitli olarak; hayatımda daima kalacak bir felakettir.

Asla o resmi rakamlara inanmadım..İnanmamda gözümle gördüklerimden sonra...Aylarca etkileri sürmüştü...

Babamın bir cümlesi vardır deprem anı ile ilgili; " Baktım artık sallanma kesilmiyor, evin bir köşesine geçtim ve nereden yıkılacak bina diye bekledim" bu cümleyi yazarken bile gözlerim doluyor...

ALLAH ım diliyorum böylesi bir felaketi bir daha yaşatmaz...

 

[Tolstoyevski]

Hayal meyal da olsa o geceye dair hafızamdaki görüntüleri hiç unutmam. Daha çok küçüğüm, odadaki büyük vitrinin az kalsın altında kalacakmışım. Herkesin dışarıda olduğunu, milletin gökyüzüne baktığını ve daha sonra da cami avlusuna gittiğimizi hatırlıyorum geceyi geçirmek için. Gerisi yok. Ama hayatımda hatırladığım en eski imgeler olmasından dolayı özellikle yıldönümlerinde o günlere dair şeyleri izlemek, araştırmak ve dinlemek çok etkiler beni. Mesela o depremden bir hafta önce, 11 Ağustos'ta bir güneş tutulması olayı olmuş ama ne güneş tutulması, eşi benzeri görülmemiş dillere destanmış... Depremin olacağı akşam birçok yerde böcekler, yılanlar, fareler görülmüş. Kuşlar çığlık çığlığa... Ve tabi ki deprem anı yaklaştıkça artan köpek havlaması sesleri...

Ve işin en acısı, her ne kadar bir daha o günlerin yaşanmamasını dilesek de önce tedbiri alıp sonra dua etmek gerekmesine rağmen hiç ders çıkarmıyor oluşumuz. Daha 2019 sonbaharında, fragman tanıtımı sayılabilecek mini bir depremde bile alt üst olduk ama ona rağmen 1-2 ay sonra unutulup gitti ve gittiğiyle kaldı. Ne devlet olarak ne de toplum olarak bilinçli hareket etmedik. En basitinden ilk yardım çantası bile hazırlamadım, illa felaketin gelip çatmasını bekliyoruz. Bir şeyin kıymetini illa iş işten geçtikten sonra anlamak çok acı...

O güne dair şu TV yayınlarını da her sene izlerim. Ne zorlu günlermiş öyle... @The_Erinch

 

[Angelica]

17 ağustos deyince aklıma ilk gelen sözler "Orada Kimse varmı "sesimi duyan varmı" İstanbulda yaşamasamda iliklerime kadar hissettiğim bir gündü yüce rabbim bir daha böyle acıları yaşatmasın inşAllah vefat edenlerin ailelerine tekrardan sabır diliyorum

 

[batuhankaralar]

3 yaşında olduğum için pek bir şey hatırlamıyorum. Tek hatırladığım şey dedemlerin oturduğu binada hasar olmamasına rağmen bütün apartmanın birkaç gün çadırda kalması.

Aynı felaketin tekrar yaşanıp yaşanmayacağını bilmiyoruz ama bu cehalet ve özgüven nedeniyle durumu pek de parlak görmüyorum maalesef

 

[The_Erinch]

Hayal meyal da olsa o geceye dair hafızamdaki görüntüleri hiç unutmam. Daha çok küçüğüm, odadaki büyük vitrinin az kalsın altında kalacakmışım. Herkesin dışarıda olduğunu, milletin gökyüzüne baktığını ve daha sonra da cami avlusuna gittiğimizi hatırlıyorum geceyi geçirmek için. Gerisi yok. Ama hayatımda hatırladığım en eski imgeler olmasından dolayı özellikle yıldönümlerinde o günlere dair şeyleri izlemek, araştırmak ve dinlemek çok etkiler beni. Mesela o depremden bir hafta önce, 11 Ağustos'ta bir güneş tutulması olayı olmuş ama ne güneş tutulması, eşi benzeri görülmemiş dillere destanmış... Depremin olacağı akşam birçok yerde böcekler, yılanlar, fareler görülmüş. Kuşlar çığlık çığlığa... Ve tabi ki deprem anı yaklaştıkça artan köpek havlaması sesleri...

Ve işin en acısı, her ne kadar bir daha o günlerin yaşanmamasını dilesek de önce tedbiri alıp sonra dua etmek gerekmesine rağmen hiç ders çıkarmıyor oluşumuz. Daha 2019 sonbaharında, fragman tanıtımı sayılabilecek mini bir depremde bile alt üst olduk ama ona rağmen 1-2 ay sonra unutulup gitti ve gittiğiyle kaldı. Ne devlet olarak ne de toplum olarak bilinçli hareket etmedik. En basitinden ilk yardım çantası bile hazırlamadım, illa felaketin gelip çatmasını bekliyoruz. Bir şeyin kıymetini illa iş işten geçtikten sonra anlamak çok acı...

O güne dair şu TV yayınlarını da her sene izlerim. Ne zorlu günlermiş öyle... @The_Erinch

Değirmendere de denizin altında bir şehir var.... İlerleyen günlerde deniz altından yayınlar olmuştu... Kanım çekilmişti... Elele tutuşup kalan insanları görmek...suyun altındaki şehri görmek..........................

 

[The_Erinch]

Hayal meyal da olsa o geceye dair hafızamdaki görüntüleri hiç unutmam. Daha çok küçüğüm, odadaki büyük vitrinin az kalsın altında kalacakmışım. Herkesin dışarıda olduğunu, milletin gökyüzüne baktığını ve daha sonra da cami avlusuna gittiğimizi hatırlıyorum geceyi geçirmek için. Gerisi yok. Ama hayatımda hatırladığım en eski imgeler olmasından dolayı özellikle yıldönümlerinde o günlere dair şeyleri izlemek, araştırmak ve dinlemek çok etkiler beni. Mesela o depremden bir hafta önce, 11 Ağustos'ta bir güneş tutulması olayı olmuş ama ne güneş tutulması, eşi benzeri görülmemiş dillere destanmış... Depremin olacağı akşam birçok yerde böcekler, yılanlar, fareler görülmüş. Kuşlar çığlık çığlığa... Ve tabi ki deprem anı yaklaştıkça artan köpek havlaması sesleri...

Ve işin en acısı, her ne kadar bir daha o günlerin yaşanmamasını dilesek de önce tedbiri alıp sonra dua etmek gerekmesine rağmen hiç ders çıkarmıyor oluşumuz. Daha 2019 sonbaharında, fragman tanıtımı sayılabilecek mini bir depremde bile alt üst olduk ama ona rağmen 1-2 ay sonra unutulup gitti ve gittiğiyle kaldı. Ne devlet olarak ne de toplum olarak bilinçli hareket etmedik. En basitinden ilk yardım çantası bile hazırlamadım, illa felaketin gelip çatmasını bekliyoruz. Bir şeyin kıymetini illa iş işten geçtikten sonra anlamak çok acı...

O güne dair şu TV yayınlarını da her sene izlerim. Ne zorlu günlermiş öyle... @The_Erinch

Babamın iş yerindeki yakın arkadaşı, aile dostumuzun Kavaklıderede evleri vardı, 4.katta oturuyorlardı, binadan kayıkla çıktılar... Sen düşün artık......

 

[The_Erinch]

Bu gerçeği unutmayın ve unutturmayın..
Bu gerçekle yaşadığınızı bilin ve ona göre önleminizi alınız....

RABBİM BİR DAHA BÖYLE FELAKETLER VERMESİN İNŞALLAH.

 

[BesaleT]

Bende hatırlıyorum bu feci olayı küçüktüm o zamanlar. Fiziki, maddi, manevi zararın yanında psikolojik zararlarını da es geçmemek lazım tabii ki. Allah rahmet eylesin vefat eden vatandaşlarımıza.