- Katılım
- 15 Şubat 2011
- Mesajlar
- 55,431
- Reaksiyon puanı
- 2,356
- Puanı
- 810
Gerçeğin Peşinde Koşmak
YAYIN TARIHI: 24 Ağustos 2011
22.Bölüm
YAYIN TARIHI: 24 Ağustos 2011
22.Bölüm
SAHNE 1: GÖKÇE ' ODA
Bora, Gökçe'nin odasina gizlice girmistir. Bora hemen pasaportunu almak ister.
GÖKÇE: Demek ki döndün.
BORA: Fazla vaktim yok.
Bora dolaplarda pasaportunu aramaya çalisir.
GÖKÇE: Ne oluyor? Ne yapiyorsun?
BORA: Pasaportumu ariyorum.
GÖKÇE: Niye? Kaçacakmisin yine?
BORA: Gökçe lütfen, gidiyorlar.. Hemen gitmem lazim.
GÖKÇE: Kim bekliyor, nereye gidiyorsun? Bora!
BORA: Sus bagirma duyacaklar.
GÖKÇE: Duysunlar. Herkes seni merak ediyor. Annen, kardeslerin ne haldeler.
BORA: Artik burada duramam.
GÖKÇE: Peki ben ne olacagim?
BORA: Özür dilerim.
GÖKÇE: Benim hayatimi mahvederek kendi hayatini kurtaracaksin öyle mi? Herkesin üstüne basa basa çekip gideceksin yine buralardan.
BORA: Öyle degil, ne olur Gökçe anlamaya çalis.
GÖKÇE: Hiçbir yere gidemeyeceksin.
Gökçe kapisina gider ve Nazan'a bagirir.
GÖKÇE: Nazan anne!
BORA: Sus!
Nazan asaga gider ve Bora'yi görür. Ardindan Cansu ve Kumru gelir.
CANSU: Ne oluyor? Abi?
Nazan Bora'ya bakar..
NAZAN: Ben sana çocuklarimi emanet ettim. Ben sana Cansu ve Kumru'yu emanet ettim. Ben sana ismimi emanet ettim!
Nazan Bora'ya tokat atar.
NAZAN: Alçak! Alçak! Yaziklar olsun, yaziklar olsun!
Nazan, Cansu, Gökçe ve Bora otururlar.
GÖKÇE: Evine hirsiz gibi girmis, hiçbirimize görünmeden pasaportunu alip kaçacakmis.
NAZAN: Buraya gelecegine polise teslim olsaydi ya, bir parça gururu kaldi deseydim. Ufacik bir umudum vardi hala. Kaçarken attigin her adimda söndürdün. Her adimda.
BORA: Çok pismanim. Özür dilerim.
NAZAN: Sus!
CANSU: Bu çok agir oldu abi, çok.
NAZAN: Bir evladin, annesine yapabilecegi en büyük haksizlik. Çocugumun yüzüne bakinca utaniyorum. Dahasi varmi? Utaniyorum. Ne diyebilirim ki? Yaziklar olsun. Ömür boyu çikmayacak bir leke sürdün üstümüze. Babamdan tertemiz aldigim, size tertemiz verdigim lekeyi kirlettin. Yaziklar olsun.
Bora kapiya dogru gider.
Gökçe ve Cansu arkalarindan giderler.
GÖKÇE: Gitme Bora, nereye kadar kaçacaksin?
BORA: Çekil.
GÖKÇE: Hiç akillanmayacakmisin? Herseyi daha da zorlastirma.
CANSU: Yakma yüregimizi daha fazla abi, gitme.
BORA: Duramam daha fazla abicigim. Artik duramam.
Derya, Bora'yi camindan görür ve hemen Bora'nin yanina gider.
DERYA: Bora? Nezaman geldin? Iyi misin?
BORA: Geri dön.
DERYA: Ne oluyor Bora? Nereye gidiyorsun?
BORA: Dön dedim, gelme pesimden.
DERYA: Dur lütfen. Dur dedim, nereye?
BORA: Gidiyorum, dönmeyecegim artik. Ama sana borcumu ödeyecegim bir sekilde, parayi yollayacagim.
DERYA: Yapma, kaçma artik.
BORA: Birak beni.
DERYA: Gitme ne olur Bora.
BORA: Birak.
DERYA: Konusalim Bora, ne olur.
Bora bir taksiye biner.
BORA: Hosçakal.
DERYA: Hayir gidemezsin, dur.
BORA: Eve git dedim Derya.
DERYA: Bende geliyorum.
Derya'da taksiye biner.
BORA: Ne yapiyorsun sen? In arabadan.
DERYA: Hayir, geliyorum.
TAKSICI: Nereye abi?
BORA: Sahilden devam edelim.
SAHNE 2: NAZAN ' EV
Kapi çalir. Kapiyi Cansu açar.
CANSU: Nükhet teyze?
NÜKHET: Çocuklar Bora mi geldi? Derya Bora deyince uyku sersemi anlayamadim.
NAZAN: Kaçti yine Nükhetcigim, kaçti yine.
NÜKHET: Sedef nerede? Apar topar firladi evden. Buraya geldi sandim. Gelmedi mi?
NAZAN: Hayir, gelmedi.
GÖKÇE: Simdi anlasildi, Bora sadece pasaportunu almaya gelmemis. Sevgilisini de almaya gelmis.
NÜKHET: Kendine gel, ne diyorsun sen?
GÖKÇE: Ben kendimdeyim Nükhet hanim, senin kizin kocamla kaçiyor su anda.
NAZAN: Gökçe lütfen!
GÖKÇE: Ne? Baska bir açiklamasi varmi bunun? Söyleyin varmi?
Gökçe artik birdaha yanliz oldugunu biliyordu, ama bu yanlizlik nezamana kadar sürecekti..?
22.Bölümün Sonu
